Kernfusie 

 
Kernfusie ver weg

Zon en sterren stralen energie uit kernfusie. Fusieprocessen versmelten kernen van lichte atomen tot zwaardere kernen. Daarbij verandert een kleine hoeveelheid materie in energie volgens Einstein's formule E=mc² voor het massadefect. Ook de explosieve kracht van waterstofbommen komt van kernfusie. 

Inspanningen om kernfusie te benutten voor energievoorziening begonnen rond 1955. Fusie-energie verbruikt brandstof die menselijkerwijs onuitputtelijk is en wereldwijd voorkomt. Ondanks miljarden dollars voor magnetische- en traagheidsopsluiting in de afgelopen halve eeuw blijven de vooruitzichten op resultaat ongewis. Momenteel wordt commerciële toepassing niet verwacht vóór 2040, een tijdshorizon van 30 jaar die de afgelopen decennia opmerkelijk constant bleef.

 
Kernfusie binnen bereik

Het natuurverschijnsel bolbliksem bleef twee eeuwen zonder wetenschappelijke verklaring. Meestal bestaan deze lichtgevende bollen enkele seconden tijdens onweer. Maar soms bestaan bolbliksems langer dan één minuut, ioniseren ze omringende lucht en heeft hun energie calorie-metrische gevolgen. Door onderbreking van kortsluitstromen uit voortstuwingsaccu’s ontstonden op bolbliksem lijkende kunstmatige vuurbollen aan boord van onderzeeboten.

Zelfbegrenzing, levensduur en energie van bolbliksem strijden met basiswetten uit de klassieke fysica. Convectrons bosonmodel behandelt bolbliksem als sponsachtig plasma met circulatie op quantumsterkte in holle werveldraden. Meedraaiende ionen belanden in fusieregimes door hun grote massa. Dan kan deuteriumfusie in vochtige lucht de levensduur van bolbliksem verlengen. Dit proces omringt een fuserende bolbliksem met gekleurde halo’s die ook zijn waargenomen.